کد خبر: 4516 - تاریخ: جمعه، ۱۶ تیر ۱۳۹۱ - ۲:۵۰ ب.ظ

سربازان گمنام، «گمنام» نخواهند بود اگر «آقا» بیاید

همیشه برایم سؤال بود چگونه است که خداوند برای برخی از بندگان خود با همه‌ی بزرگی و عظمت‌شان، و با همه‌ی کارهای عجیب و غریبی که انجام داده‌اند، و با همه‌ی آن فرجام خوش زندگی این دنیایی‌شان یعنی شهادت، چنین مقدّر می‌کند که گمنام باقی بمانند! انگار که خداوند آن‌ها را فقط و فقط برای «خود» می‌خواهد و برای خودش تربیت کرده است.

 جوان‌تر که بودم، وقتی به «مزار شهدا» می‌رفتم بیشترین جایی که زمین‌گیر می‌شدم قطعه‌ی «شهدای گمنام» بود. همیشه باید مدت‌ها در بین قبور شهدای گمنام راه می‌رفتم و نوشته‌های روی قبورشان را بارها و بارها می‌خواندم. نوشته‌هایی که همگی یکسان بود و مثل هم. شهرت: «آشنا». فرزند: «روح‌الله». تاریخ تولد: «۲۲ بهمن» محل شهادت: «راه کربلا» و… . جاذبه و کششی در این «گمنامی» نهفته است که حتی در «خوشنامی» هم نیست.

 همیشه برایم سؤال بود چگونه است که خداوند برای برخی از بندگان خود با همه‌ی بزرگی و عظمت‌شان، و با همه‌ی کارهای عجیب و غریبی که انجام داده‌اند، و با همه‌ی آن فرجام خوش زندگی این دنیایی‌شان یعنی شهادت، چنین مقدّر می‌کند که گمنام باقی بمانند! انگار که خداوند آن‌ها را فقط و فقط برای «خود» می‌خواهد و برای خودش تربیت کرده است. آن‌ها نیز گویا به هیچ چیز و هیچ کس جز «خدا» توجه نداشتند و خود را فقط و فقط برای «او» می‌خواستند. کم نبودند شهدایی که از حضرت‌ش خواستند حتی همین قبر بی نام و نشان هم نداشته باشند. اصلا گویا سرسلسله‌ی اصل و نسب خود را به بی‌بی دو عالم، حضرت زهرا (س) نسبت می‌دادند و دوست داشتند چون او، بدون قبر و نشان باقی بمانند و همین هم شد که پشت لباس خاکی‌هایشان می‌نوشتند «می‌روم تا انتقام سیلی زهرا بگیرم».

 «گمنامی»، خصوصیت همیشگی اولیاءالله و بندگان خاصه‌ی باری تعالی است. نمونه‌ش آیت‌الله بهجت که تا میان جمع بود کمتر کسی به همه‌ی ابعاد وجودی و عظمت این مرد آگاهی داشت و حالا که روح‌ش در جوار حضرت‌ش آرام گرفته، کم‌کم پی به بزرگی شخصیت او دارند می‌برند. در سطوح پایین‌تر هم بودند و هستند کسانی که بدون ادعا، کارهای بزرگی انجام دادند و هیچ‌گاه به دنبال نام و نشان و توی بوق و کرنا کردن کارها نبودند. و مگر مرحوم «حاج عبدالله والی» را یادمان رفته است؟ مردی که بدون هرگونه ادعایی، کاری کرد کارِستان که هنوز هم اهالی بشاگرد سر سفره‌ی او نشسته و دعا برای او می‌کنند. و یا همین شهدای هسته‌ای، کم نیستند امثال «شهریاری»ها و «مصطفی روشن»ها و «حسن تهرانی مقدم»ها.

الا ایّ‌حال، سرّی است در این «گمنامی» که حداقل عقل ناقص من به آن قد نمی‌دهد. همین‌قدر می‌دانم اگرچه گمنامی در کارها موجب «اخلاص» بیشتر می‌شود اما کار سختی است. آخر ما انسان‌ها معمولا دوست داریم مورد توجه قرار بگیریم و دیگران از ما تقدیر و تشکر کنند. این جزو خصوصیات انسان و نفس امّاره‌ی او است و تنها کسانی از این عیب مبرّا هستند که دامن خود را به «شرک خفی» نیالوده‌اند.

  نمی‌دانم چه کسی چنین ذوقی به خرج داد و روز میلاد امام زمان(عج) را روز سربازان گمنام امام زمان هم لقب داد. هر که بود خدایش حفظ کند. و خوش به حال این سربازان گمنام که «گمنام»اند. به همان دلایلی که در بالا ذکر شد. هرچند این گمنامی تنها برای ما است و گرنه آن‌ها که باید این سربازان را بشناسند، می‌شناسند و اعمال و اقدامات‌شان را به خوبی می‌بینند. در رأس همه‌ی این افراد نیز همان کسی «شاهد» آن‌ها است که خود را به او نسبت می‌دهند: حضرت صاحب (ع).

 «سربازان گمنام» اگر چه گمنام‌اند و از «اسم‌»شان خبری نداریم اما یقینا «رسم»شان را خوب می‌دانیم. و پر بیراه نیست اگر بگوییم که ضد انقلاب و دشمنان انقلاب، بیش از ما به رسم اینان آگاه‌اند. آخر مگر می‌شود ضربه شست‌های پی در پی‌ای که از این سربازان گمنام خورده‌اند را به همین راحتی و زودی فراموش کنند؟! مرور شکست‌های سنگین آنان در همین دو سه سال اخیر خود گویای عمق کینه‌ی آنان از مجموعه‌ی وزارت اطلاعات خواهد بود. شکست سناریوهای طراحی شده‌ی آنان در فتنه‌ی پیچیده‌ی ۸۸، دستگیری ریگی و عوامل گروهک جندالشیطان، شناسایی و دستگیری تیم‌های ترور شهدای هسته‌ای ایران، شناسانی و بازداشت تیم‌های جاسوسی آمریکایی و اسرائیلی، ماجرای مدحی شماره ۱ و ۲، کنترل حملات سایبری و شناسایی تیم‌های هکر خارجی و مهار بدافزارهای آمریکایی و اسرائیلی و همه و همه، موضوعات بزرگی هستند که به همین راحتی نمی‌توان از کنارشان عبور کرد. به خاطر همین موضوعات است که دشمنان همواره مترصد فرصتی هستند تا به این مجموعه‌ی مهم ضربه زده و احقاد بدریه و حنینیه و خیبریه خود را خالی کنند.

باری، عظمت و بزرگی یک فرد یا نهاد را باید با میزان تأثیرگذاری آن و با رقبا و دشمنانی که دارد مورد سنجش قرار داد. و از همین‌جا است که می‌توان پی به بزرگی مجموعه‌ی وزارت اطلاعات ایران برد. یادمان نرفته که سیدنا القائد در آخرین دیدار خود از دستاوردهای این مجموعه چنین فرمودند که:

«وزارت اطلاعات به همت نیروهای با ایمان، متعهد، متخصص، دلسوز و انقلابی خدمات بزرگی برای انقلاب انجام داده است و اکنون پایگاه عظیم مبارزه و جهاد در عرصه‌ی جنگ اطلاعاتی در دنیای امروز است.»

الا ای‌حال، پیش‌تر هم نوشته بودم که ما این سربازان گمنام امام زمان را نمی‌شناسیم. حتی نمی‌دانیم نام و نشان آنها چیست و اهل کجایند. اما از صمیم قلب و با نهایت خلوص و ایمان خود دعا می‌کنیم خداوند تک تک آنان را موفق و پیروز و سالم نگاه دارد تا در راه رسیدن به آرمان‌ها و اهداف مقدس انقلاب اسلامی باز هم حماسه بیافرینند. انشاء‌الله آن روز نیز نزدیک است که امام زمان با ندای «انا المهدی» خود جهان را زیر و زبر خواهند کرد. و آن روز یقینا روزی است که دیگر سربازان گمنام امام زمان، «گمنام» نیستند.

نظرات بینندگان

نظری ثبت نشده است

  ارسال دیدگاه

  توجه نمایید
  • در زمینه‌ی انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • «خوبان خبر» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • خوبان خبر از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.
  • تنها خالی نماندن متن دیدگاه الزامی است.
  • telegram khoobankhabar

    telegram khoobankhabar

    adv ads

    ads ads ads ads